Οι μαθητές κι οι μαθήτριες της Στ’ τάξης στο πλαίσιο της προσέγγισης και γνωριμίας με την τοπική ιστορία της Νίκαιας, καθώς και της επαφής με τις μικρασιάτικες ρίζες του τόπου μας, επισκέφθηκαν την Πανελλήνια Ένωση Εφεσίων.






Η Πανελλήνια Ένωση Εφεσίων δημιουργήθηκε το 1953. Μια ομάδα πρώτης γενιάς Εφεσίων προσφύγων, με έδρα τους την Κοκκινιά, έχοντας ως “προίκα” τις μνήμες του διωγμού κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922, έβαλαν το πρώτο τους λιθαράκι για την ίδρυση της Ένωσης. Η Ένωση αυτή συστάθηκε από τους Έλληνες που κατοικούσαν στο χωριό Κιρκιντζέ κι ήρθαν ως πρόσφυγες σε πολλά μέρη της Ελλάδας, αλλά κυρίως στη Νίκαια της Αττικής.



Η Ένωση Εφεσίων διατηρεί ζωντανή την παράδοση, καθώς και τα ήθη κι έθιμα της χαμένης τους πατρίδας. Για τον λόγο αυτό λειτουργούν τμήματα δραστηριοτήτων πολιτιστικού περιεχομένου, όπως χορωδιά, παραδοσιακοί χοροί, θεατρικές ομάδες, καθώς και μουσική ομάδα. Ταυτόχρονα, ο ρόλος τους είναι και φιλανθρωπικός, βοηθώντας ανθρώπους που έχουν ανάγκη.



Οι μαθητές μας βιώσαν μια πολύ όμορφη εμπειρία κατά την επίσκεψη τους στην Ένωση. Αρχικά, είδαν το μικρό, αλλά γεμάτο ιστορία λαογραφικό μουσείο, που υπάρχει στον χώρο και πληροφορήθηκαν από την υπεύθυνη του προγράμματος κα. Κυριακή Παπαθανασοπούλου για τα ιστορικά γεγονότα της εποχής εκείνης.



Στη συνέχεια, παρακολούθησαν μια παρουσιάση σχετικά με την προσφυγική Νίκαια, μέσα από ένα αντίστοιχο κόμικ, το οποίο έχει επιμεληθεί η κα. Κυριακή, προσεγγίζοντας με περισσότερο ψυχαγωγικό τρόπο την ιστορία. Έπειτα, η δασκάλα του χορού μας παρουσίασε τις παραδοσιακές φορεσιές των Μικρασιατών και Μικρασιατισσών, βάζοντας δύο παιδιά να τις φορέσουν!






Τέλος, χόρεψαν παραδοσιακούς χορούς και συγκρεκριμένα τον χορό Κόνιαλι, ο οποίος είναι αντικριστός καρσιλαμάς και χορεύεται με ξύλινα κουτάλια, αλλά κι έναν μικρασιάτικο συρτό. Και ολοκληρώνοντας όλες αυτές τις όμορφες δράσεις, στο τέλος ζωγράφισαν εικόνες προσφυγικές, γράφοντας τα συναισθήματα τους από όσα άκουσαν κι έμαθαν.



Ευχαριστούμε την Πανελλήνια Ένωση Εφεσίων για την ζεστή φιλοξενία τους κι ευχόμαστε να ανταμώσουμε ξανά!