Και κάπως έτσι, χωρίς καλά καλά να το καταλάβουμε, τελείωσε κι η φετινή σχολική χρονιά! Τίποτε δε σηματοδοτεί καλύτερα αυτή τη λήξη, από μια γιορτή όπου όλοι, μικροί μεγάλοι, εκφράζουν μέσα από την τέχνη, κάθε συναίσθημα που δημιουργήθηκε, όλη τη γνώση που αποκτήθηκε, κάθε δεξιότητα που καλλιεργήθηκε!
Μετά τον θερμό χαιρετισμό του Διευθυντή μας κ. Νίκου Παπαδόπουλου προς γονείς, παιδιά και εκπαιδευτικούς, ξεκίνησε το πολύ όμορφο αφιέρωμα σε έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές, τον Οδυσσέα Ελύτη!
Ο Ελύτης δεν έγραψε απλώς ποιήματα. Ζωγράφισε με λέξεις το φως της Ελλάδας. Τον ήλιο, τη θάλασσα, το Αιγαίο, την ελευθερία. Έναν κόσμο που, όσο μικρός κι αν φαίνεται, κρύβει μέσα του μια απέραντη ομορφιά. Μαθητές από κάθε τάξη προλόγιζαν τις παρουσιάσεις. Τα Πρωτάκια μας, παρουσίασαν ένα μουσικοκινητικό δρώμενο με το τραγούδι “Αύγουστος”.
Σε μια εποχή που όλα τρέχουν γρήγορα, η ποίηση έρχεται να μας θυμίσει να σταθούμε για λίγο. Να κοιτάξουμε γύρω μας. Να νιώσουμε. Να σκεφτούμε. Και αυτό ακριβώς προσπαθήσαμε να κάνουμε με τα παιδιά μας: όχι να αποστηθίσουν λόγια, αλλά να αγγίξουν εικόνες, συναισθήματα και αξίες. Τα παιδιά της Δευτέρας ταξίδεψαν με τις μικρές τους βάρκες, πάνω στα καταγάλανα νερά, ενώ τους συνόδευε το “Τρελοβάπορο”!
Ο Οδυσσέας Ελύτης τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1979, όμως η μεγαλύτερη τιμή για έναν ποιητή είναι να συνεχίζει να μιλά στις καρδιές των ανθρώπων, και ιδιαίτερα των παιδιών. Τα Τριτάκια μας χόρεψαν τα “Τζιτζίκια”, ζωντανεύοντας εικόνες από ζεστές μέρες και φωτεινά τοπία.
Έναν ύμνο στη χαρά και στην ανεμελιά. Τη φωνή του ελληνικού καλοκαιριού!
Ένα παραμυθένιο πλάσμα, μισό άνθρωπος και μισό δελφίνι, ταξιδεύει στο Αιγαίο. Το τραγούδι συνδυάζει τη φαντασία με την ελληνική θάλασσα. Μια ιστορία γεμάτη μυστήριο, ομορφιά και όνειρο. Τα παιδιά της Τετάρτης συνόδεψαν το “Δελφινοκόριτσο” εκεί που η φαντασία συναντά το Αιγαίο.
Τα παιδιά της Πέμπτης, μας ταξίδεψαν σ’ έναν κήπο! Ένα όμορφο περιβόλι, όπου ένα κορίτσι περιπλανιέται και χάνεται στα όνειρά του! “Το τραγούδι του κοριτσιού” ή μελοποιημένο “Γεια σου κύριε Μενεξέ!” γράφτηκε από τον ποιητή το 1971 και είναι ένα απόσπασμα από τη γνωστότερη ποιητική συλλογή του “Ο Ήλιος ο Ηλιάτορας”. Ένα κοριτσάκι ζει στιγμές χαράς και ευτυχίας μέσα στη φύση, όπου όλα τα στοιχεία αποκτούν μαγικές ιδιότητες και υπερφυσικές διαστάσεις. Μια μελωδία γεμάτη χρώματα και συναισθήματα. Ήλιος… λουλούδια… Η Ελλάδα που κρατάμε μέσα μας.
Η θάλασσα, σύμβολο ελευθερίας και ζωής, βρίσκεται στο κέντρο του τραγουδιού “Το θαλασσινό τριφύλλι”. Οι εικόνες του ποιητή μάς θυμίζουν τη δύναμη και την ομορφιά της Ελλάδας. Ένα ιδανικό κλείσιμο γεμάτο φως και συναίσθημα από τα παιδιά της Έκτης!
Αλλά όχι! Δεν τελειώσαμε έτσι απλά! Τα “υιοθετημένα” πρωτάκια από τα παιδιά της Έκτης, ήρθαν να φορέσουν καπέλα αποφοίτησης στα μεγάλα παιδιά που φεύγουν, και πήραν με τη σειρά τους μια κόκκινη καρδιά! Σ’ όλη τη διάρκεια ακουγόταν ένα τραγούδι με λόγια αποχαιρετισμού!
Κατόπιν, ο δραστήριος Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου μας, που μας προσφέρει πάντα την ανεκτίμητη βοήθειά του, έδωσε τα αναμνηστικά δώρα του στους μαθητές και τις μαθήτριες της Έκτης!
Αρκετή ακόμη συγκίνηση βιώσαμε με τον αποχαιρετισμό δύο καλών συναδέλφων, στις οποίες ευχόμαστε κάθε καλό στη ζωή τους!!!
Μπράβο στα παιδιά μας και ΚΑΛΟ τους ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!